Wat je in deze blogpost kan verwachten: geen oplossing voor je quarterlife crisis, wasmachinetroubles of liefdesperikelen. Wel de highlights van mijn tripje naar Oostende. Doe uw voordeel met mijn tips and tricks!

Schermafbeelding 2016-08-05 om 10.44.06

Sinds een paar jaar verloopt mijn zomer volgens een vast stramien: na de Gentse Feesten ga ik traditioneel uitwaaien aan zee. In Oostende, meerbepaald. Waarom precies die kuststad? Wel er is zon, zee, én cultuur, want dankzij Theater Aan Zee kan ik begin augustus alle culturele kapitaal dat ik op de Vlasmarkt ben verloren daar weer oprapen. En aan mijn tan en gemoedsrust werken. Triple bingo.

Groot was mijn blijdschap toen de Koningin der badsteden mij uitnodigde om afgelopen weekend alle hotspots en verborgen parels te ontdekken, samen met een aantal andere Gentsche menschen. Ik kon mijn jolijt al helemaal niet op toen ik ook de Snapchat-account van Oostende voor een weekend mocht overnemen (voeg zeker visitoostende toe).

Voorproefje van onze eerste dag:

(waw wat een flatterend startbeeld)

Logeren deden we in het Thermae Palace, het statige hotel dat in de glorieuze jaren ’30 opgetrokken werd. De gaanderijen ademen nog steeds de koninlijke grandeur van weleer uit. Eerlijk, ik dacht altijd dat Thermae ietsje boven mijn budget lag, maar dat valt eigenlijk prima mee. Doorgaans stel ik mij tevreden met een redelijk basic hotelletje in het centrum, waarvoor je ook al snel 50 euro per nacht neertelt per persoon in het hoogseizoen. Voor 20 euro meer per persoon heb je al een kamer (met ontbijt) in Thermae. De meeste kamers hebben zicht op zee, en ik kan je verzekeren: dat is héérlijk wakker worden dankzij het prachtige uitzicht. Maar de allergrootste troef aan het hotel vond ik het heerlijke bed. Zelden zo’n goed bed gehad op hotel. Ik ging prompt dromen van Bart Kaell die lid werd van de Backstreet Boys. Bij wijze van spreken.

Thermae

 

Ons verplaatsen deden we op een fiets die we konden huren in het Thermae Palace. Het was de eerste keer dat ik Oostende per fiets verkende, en wat héérlijk. Gewoon zien dat je geen toeristen omver rijdt of niet zelf onderuitgeknald wordt door een gocart – wanneer het te druk werd op de dijk roetsjten we gewoon het centrum in. Enige zorg: ik werd zo enthousiast van het fietsen dat ik nu vrees dat ik vroegtijdig in de menopauze ben terechtgekomen. Dit enthousiasme was niet normaal meer. Ik ben klaar voor mijn pensioen.

Schermafbeelding 2016-08-04 om 23.21.51

Ook culinair valt er meer te beleven in de kuststad dan opgelicht worden met een stel slappe mosselen in de eerste de beste tourist trap. Tip: probeer te reserveren. Op een zomerse dag is het aartsmoeilijk om een tafeltje vast te krijgen in de goeie zaken, is mijn ervaring. Een beetje vooruitziendheid bespaart je een hoop stress. Voor burgers, tapas en verfrissende cocktails is Histoires d’O op de dijk de place to be. Vriendelijke bediening – niet altijd een sinecure aan de kust -, verse producten, en een goeie keuken. Oh en de cocktails smaken niet naar een stroperige gesuikerde boel. Het zijn écht cocktails. Hallelujah. Tip: de gin-tonic zou hier goed zijn, maar ik was verknocht aan mijn Cosmopolitan. Ik zat weer gevangen in een aanval van ‘ik ben Sex and the City behalve Carrie Bradshaw want dat is geen toffe’.

Schermafbeelding 2016-08-05 om 10.56.45 Schermafbeelding 2016-08-05 om 10.57.06

Nog een pareltje is Bistro Mathilda. De zaak staat op nummer 9 van 304 Oostendse restaurants op Tripadvisor, en dat is natuurlijk met een reden. Je ziet dat zaakvoerder Luc zijn “bistronomische keuken” met veel liefde en passie uitbaat, zonder dat het succes hem naar het hoofd is gestegen. De menu’s zijn verfijnd, de producten dagvers. Opnieuw geldt: reserveren. Want lunch of diner; de zaak nabij Kursaal zit altijd afgeladen vol. Wel zo fijn: de akoestiek is van die aard dat je de tafel naast jou niet hoort kwaken. Voor de misantroop die ik soms kan zijn een verademing.

IMG_1548

IMG_1545

Shoppen deden we bij Lily Oostende. Ik kende Lily Mechelen al een aantal jaar – voornamelijk van de webshop; en nu heb ik dus ontdekt dat Oostende ook een LILY herbergt. ‘Life’s Little Luxuries’ is geen doorsnee boetiek: je merkt dat er goed is nagedacht over inrichting, en de winkeldames zijn stuk voor stuk topvrouwen met fab stijlgevoel en een ijsbrekend babbeltje. De stukken – vaak met Scandinavische toets – die ze verkopen zijn iets duurder, maar dan ga je wel met een kwalitatief en mooi item naar huis. Nu ik tram 3 ben opgestapt, hecht ik daar meer belang aan dan steevast hersenloos mijn karretje te vullen bij de grote ketens. Ik kocht onder andere een roze bomberjack, een adembenemende plissé rok, een wit topje van Samsoe & Samsoe (looooove that brand) en een zwarte skinny jeans. Hou mijn Instagram de komende tijd zeker in het oog.

Schermafbeelding 2016-08-05 om 10.44.57

Terrassen deden we bij Lafayette in de Langestraat. Steevast een interessante mix tussen toeristen, artiesten, sympathieke locals en – hoe zegt men dat stijlvol – mensen met een hoekje af. U mag zelf beslissen waar ik thuishoor.

13900767_10154413234139993_397664442_n

 

SPOILER ALERT: Komend weekend ben ik opnieuw in Oostende te vinden. Op de planning staat alvast een The Crystal Ship-rondleiding met gids. Voeg visitoostende toe op Snapchat – who cares about Instagram Stories, is het niet? – en volg het allemaal LIVE mee zaterdag. What a time to be alive. (Het kan zijn dat ik toch naar Instagram Stories ga, ik ben momenteel in een existentiële crisis. Maar dan lees je het wel op mijn Instagram – suzie_qew – of zie je het op mijn Snapchat suzieqew. What a time to be alive, ik zei het al!)

IMG_1520

P.S.: Bekijk ook zeker het filmpje over Oostende met homo turisticus. Die mens heeft het helemaal begrepen.

13912843_10154401547314993_8816173410680663036_n

 

XOXO

Zin om aan schaamteloze promotie te doen? Deel mijn post gerust!