Morgen is het zover: dan trekt het Eurovisie-circus zich weer op gang, en in de eerste halve finale mag onze Loic Nottet al meteen optreden. Om de voorpret compleet te maken: mijn 5 + 1 favorieten – om uiteenlopende redenen.

1) Meest hilarische optreden (2002)

Ongetwijfeld deze brave jongen uit Griekenland, alle pluimen, dragqueens en glitters ten spijt van andere inzendingen. Niet alleen is de tekst een staaltje van poëtisch vakmanschap (Every time you need my love/Before you enter in my world/Give the password), ook de platte eurobeats getuigen van een pilletje te veel in de CherryMoon. Ik weet overigens niet wat ik het grappigst vind: Michalis’ ontredderde blik van bij het begin (hij werd dan ook uitgefloten), het achtergrondkoortje dat lijkt weggeplukt uit de audities voor Get Ready, de Robocop-kostuums of de choreografie bedacht in woonzorgcentrum Ter Linden. Dit wordt sowieso mijn openingsdans, ooit.

Werd: 17e.

2) Tofste Keeskop (1998)

Bekentenis. Ik kan die Hollanders best verdragen, zolang ze geen jankers zoals Anouk of Common Linnets sturen. Even serieus: Nederland telt meer straffe soulzangeressen dan het aantal keer dat Dimitri Bontinck al de media heeft gehaald. Deze swingende inzending deed het niet onaardig in het gevleugelde jaar 1998, ware het niet dat Dana International toen met alle pluimen ging lopen en de winst wegkaapte. (Pluimen. Dana International. Haha.) Als ik geen inspiratie zou hebben voor een openingsdans, koos ik vast dit nummer.

Werd: 4e.

3) Grootste Chersonissos-hunk (2011)

Kijk, als ik hier op play druk, heb ik meteen zin om een enkeltje Kreta te boeken. Laten we hopen dat de nineties-rapper dan wel in geen velden of stranden te bespeuren is. Wie de nineties-rapper wil omzeilen: gewoon beginnen kijken vanaf 1:50. Hoogtepunt: op 2:16 knoopt Loukas zijn kostuum los en vangt hij een soort dronken sirtaki aan. Dan moet ik altijd stoppen met kijken want dit is porno. Als ik ooit met een Griek trouw wordt dit ongetwijfeld mijn openingsdans.

Werd: 7e.

4) Meest epische Belgische inzending (1996)

Geen kniezwengel of extreem-rechts stormpje kan deze van de troon stoten: Queen Lisa del Bo. Liefde is een kaartspel, een nummer van de hand van King John Terra. Een intriest nummer, eigenlijk: als je goed luistert gaat het over een redelijk stalkerige chick die verliefd wordt op een douchebag met bindingsangst en drie SOA’s. Dat kan niet goed aflopen. Neen Lisa, liefde is geen kaartspel, en jij bent ook geen hartentroef. Het is redelijk simpel: je vindt mekaar leuk of niet, einde. Ik wou dat iemand me dit eerder verteld – had me heel wat miserie en dronken tranen bespaard. Graag gedaan!

Werd: 16e. (Onterecht! Had moeten winnen!)

Lisa droeg wel een veel mooier kleed tijdens de preselecties, misschien ligt haar teleurstellende plaats daaraan…

Lisa

Deze jurk wil ik sowieso dragen tijdens mijn openingdans, dat staat vast.

5) Grootste coup de foudre uit Letland (2000)

Zoals de traditie het voorschrijft, ga ik elke editie op zoek naar de Eurosong-hunk. De allereerste meneer die met die award naar huis mocht, was Renars Kaupers in 2000. Ik herinner me dat ik na afloop in tranen ben gaan slapen omdat The Olsen Brothers gewonnen hadden, met hun irritante bompagezeur Fly on the wings of love. Gelukkig weet ik nu als 29-jarige beter: mannen met olifantenpijpen zijn niet te vertrouwen. Al overvalt me één keer per jaar de onweerstaanbare drang om Renars te googlen. (Hij is kalend intussen maar nog altijd heel lief.) Als Renars me nu vroeg om zijn runaway bride te zijn, zou ik er misschien wel een openingsdans mee dansen. Dat net nog. Voor de rest blijf ik wel lekker thuis, dank u.

Werd: 3e.

6) BONUS: Het mooiste Eurosongnummer ooit. Geen bijkomende uitleg vereist. Gewoon kijken. (1984)

Traantjes. Zo mooi. Werd helaas tweede. Die Songfestivalfans kennen er niets van. EN AL DIE OOSTBLOKLANDEN STEMMEN TOCH OP MEKAAR EN IK KIJK NOOIT MEER HET TREKT TOCH OP NIETS EN HET AL LANG NIET MEER OM DE MUZI…

JOEPIE BIJNA EUROSONG!!!

Zin om aan schaamteloze promotie te doen? Deel mijn post gerust!