Ik wou dat ik The Lake House-gewijs brieven kon schrijven naar mijn 12-jarige ik. Dan zou ik die onzekere puber vertellen dat tampons niet evil zijn, Jotie T’Hooft niet de man van mijn leven is (wegens: dood) én dat ik ooit Hanson zou ontmoeten.

Taylor Hanson, da’s toch wel een beetje de voorbode van mijn sexual awakening moet ik eerlijk bekennen. ‘Middle of Nowhere’ van Hanson was mijn allereerste cd, in het gevleugelde jaar 1997: grijsgedraaid heb ik het album. Ik kon me niet voorstellen dat er ooit een jongen me zo goed zou begrijpen als Taylor. Hoe hij hees zong: “Isn’t it weird, how we all feel a little bit weird sometimes?” JA TAYLOR, WAAROM BEN JIJ ZO DIEPZINNIG <3?

Mmmbop is trouwens ook een heel diepzinnig nummer: het handelt over de vluchtigheid van menselijke relaties. In een ‘mmmbop’ zijn sommige vriendschappen voorbij. (True story, sla de lyrics er maar op na.)

Ik vind het behoorlijk disturbing om als 29-jarige deze clip te bekijken in de wetenschap dat dit me ooit opwond. Ze zijn zo jong, meneer! Naast Taylor had ik overigens ook een dikke boon voor de jongste broer, Zac. De oudste broer Isaac kon ik dan weer niet luchten – dat ging zover dat ik zijn kop van posters scheurde. Middelbare schoolkinderen zijn meedogenloos. Continue reading

Zin om aan schaamteloze promotie te doen? Deel mijn post gerust!